انسان تاريخ گرا ، انساني ست تهي شده از عشق . همانطور كه انسان ، متكي به زمان و متكي به خاطره ، انساني ست از كف رفته و درهم كوفته انسان معتقد به اصالت تاريخ نيز چنين است . انسان تاريخ گرا يعني يك موجود خسته ، موجودي كه خستگي هاي سراسر تاريخ را به دوش ميكشدـ مگر آنكه هر لحظه از تاريخ را به تعبيري ، انباشته از عشق ببيند نه مملو ازاقدامات ابلهانه ي ستمكاران ، سلاطين ، سرداران و بدكاران كه در اين حال، به دليل زنده بودن عشق ، آنچه مي بيند ، زنده و در حال است نا تاريخي .  انسان هيچ نيازي ندارد  كه پيوسته ، خاطرات را صدا كند  . ما حصل آگاهي ها و تجربه ها براي حركت كافي است